dinsdag 28 februari 2017

Zeldzame ziektedag 28-02-2017


En weer ging een jaar voorbij ! En weer is er nog geen licht in de tunnel te zien
We mogen onze aandoening nog verder op het lijstje van "zeldzame aandoeningen" laten staan, want een kuur, middel, oplossing werd helaas ook dit jaar niet gevonden voor onze minderheidsgroep binnen de massa's mensen, die lijden aan zeldzame ziektes
Ontwijkingsgedrag blijft ook de komende tijd ons leven draaglijk te houden


Bij deze een warme groet aan al mijn "lotgenoten" op deze speciale dag

vrijdag 17 februari 2017

op consultatie bij het NMRC Gent

Door de neuroloog werd ik doorverwezen naar het neuromusculair referentiecentrum van het UZ Gent. Deze dienst helpt mensen op weg doorheen alle mogelijke hulpverleningsdiensten.
Aangezien ik reeds volop revalideer en kine heb, konden ze me op dat vlak niet veel vooruit helpen. Ik kreeg veel advies op het vlak van aanpassing van mijn woning
http://www.uzgent.be/nl/zorgaanbod/mdteams/Neuromusculair-Referentiecentrum/Paginas/default.aspx


vrijdag 3 februari 2017

NEMA spierziekten groep

Via Facebook kwam ik terecht bij de groep NEMA spierziekten. Binnen deze groep is er ook een subgroep met mensen die lijden aan polyneuropathie.
Ondertussen al vele neuropathische aandoeningen zien voorbijkomen, maar nog geen mensen met HNPP.
Veel kenmerken en ongemakken zijn , maar door de verscheidenheid aan oorzaken, wordt het wellicht een gans kluwen voor de onderzoekers om voor onze doelgroep een passende kuur te vinden.


donderdag 8 december 2016

terug de draad opgenomen !





 Sinds enkele maanden volg ik revalidatie in het SJI ziekenhuis ! Niet altijd makkelijk en soms heb ik een week nodig om terug te recuperen. Toch geloof ik dat ik met kleine , heel kleine stapjes vorderingen maak ..of het ook heilzaam is voor mijn drukneuropathie. De blik  in glazen bol is troebel op dat vlak

vrijdag 16 september 2016

donderdag 4 augustus 2016

Erg, erger, ...

Laatste vakantie werd de langste rolstoelervaring ooit. Geen 100m kon ik stappen. De gevoelloosheid trok tot in mijn rug,. Wordt het ooit beter met me?
Gelukkig had ik in mijn zoon een fantastische begeleider en kon ik toch even met de voeten in het zeewater.